''Trzeci biegun'' (recenzja) - Historia wersji

DrMaciejSamolej: interpunkcja

2020-06-08T09:22:16Z

interpunkcja

← poprzednia wersja		Wersja z 09:22, 8 cze 2020
Linia 1:		Linia 1:
	Książka '''Trzeci biegun''' jest relacją z pielgrzymowania [[Marek Kamiński\| Marka Kamińskiego]] na szlaku z Królewca do Santiago w roku 2015 w ramach projektu organizowanego przez Fundacja Marka Kamińskiego [tu chyba ~~powinnien~~ być ODNOŚNIK DO FUNDACJI]"Trzeci Biegun" . <br>		Książka '''Trzeci biegun''' jest relacją z pielgrzymowania [[Marek Kamiński\| Marka Kamińskiego]] na szlaku z Królewca do Santiago w roku 2015 w ramach projektu organizowanego przez Fundacja Marka Kamińskiego [tu chyba powinien być ODNOŚNIK DO FUNDACJI]"Trzeci Biegun" . <br>
	{\| class="wikitable" style="float:right; margin-left: 10px;"		{\| class="wikitable" style="float:right; margin-left: 10px;"
	! colspan="2"\| <big> Trzeci biegun </big>		! colspan="2"\| <big> Trzeci biegun </big>
Linia 15:		Linia 15:
	\|objętość\|\| 288 str		\|objętość\|\| 288 str
	\|-		\|-
	\|gatunek \|\|relacja z pielgrzymowania,		\|gatunek \|\|relacja z pielgrzymowania
	\|}		\|}
	Książka była szeroko komentowana na różnych forach internetowych oraz stronach poświęconych Camino de Santiago (powstała również osobna strona internetowa: 3biegun.kaminski.pl. Marek Kamiński, polarnik, jako pierwszy w historii człowiek, który zdobył oba bieguny ziemi (północny i południowy) w jednym roku, tematyką Camino de Santiago interesował się, jak sam przyznaje na kartach książki od bardzo dawna. Pierwszy raz w Santiago de Compostela podróżnik był na przełomie roku 1998 roku. Później ze względu na wyprawy podróżnicze, zwłaszcza te z niepełnosprawnym nastolatkiem Janem Melą, pielgrzymowanie do Santiago de Compostela Kamiński odkładał na później. W końcu jednak, historia Europy, jej aktualna kondycja obyczajowo-kulturalna, zmiany spowodowane migracją ludności spoza kontynentu sprawiły, że Kamiński postanowił przejść drogę do świętego Jakuba specyficzny dla siebie sposób. Nazwał tę wyprawę "Trzeci Biegun". <br>		Książka była szeroko komentowana na różnych forach internetowych oraz stronach poświęconych Camino de Santiago (powstała również osobna strona internetowa: 3biegun.kaminski.pl. Marek Kamiński, polarnik, jako pierwszy w historii człowiek, który zdobył oba bieguny ziemi (północny i południowy) w jednym roku, tematyką Camino de Santiago interesował się, jak sam przyznaje na kartach książki od bardzo dawna. Pierwszy raz w Santiago de Compostela podróżnik był na przełomie roku 1998 roku. Później ze względu na wyprawy podróżnicze, zwłaszcza te z niepełnosprawnym nastolatkiem Janem Melą, pielgrzymowanie do Santiago de Compostela Kamiński odkładał na później. W końcu jednak, historia Europy, jej aktualna kondycja obyczajowo-kulturalna, zmiany spowodowane migracją ludności spoza kontynentu sprawiły, że Kamiński postanowił przejść drogę do świętego Jakuba specyficzny dla siebie sposób. Nazwał tę wyprawę "Trzeci Biegun". <br>
	Wędrówkę rozpoczął z Kaliningradu (dawnego Królewca) przy grobie słynnego filozofa (Kamiński sam jest filozofem; ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim na wydziale filozofii). Miejsce to nazwał Biegunem Rozumu. I stąd, wędrując poprzez Rosję, Polskę, Niemcy, Belgię, Francję i Hiszpanię (wariant Camino Frances) zmierzał trasą ponad 4000 kilometrów do Bieguna Wiary, jak nazywał grób świętego Jakuba Apostoła. Na kartach swojej książki (ukazał się również film dokumentalny w reżyserii Jana Czarlewskiego "Pielgrzym", pokazujący drogę Marka Kamińskiego) będącej raczej zbiorem luźnych refleksji ~~filzoficznych~~, przemyśleń niż typowym przewodnikiem (z mapami, ~~wytycznonymi~~ trasami, noclegami, ciekawymi miejscami itp.) autor dokonuje analizy własnego życia. Pisze w książce min. o doświadczeniu samotności drogi, doświadczeniu zaufania napotkanym w drodze ludziom (pierwszych pielgrzymów Kamiński spotyka dopiero we Francji). Kolejne rozdziały to zapis cierpień fizycznych ( Kamiński szedł bardzo długie, często niemal pięćdziesięciokilometrowe odcinki), samotności w drodze, tęsknoty za najbliższymi. Podróżnik wyszedł z założenia, że będzie niczym średniowieczny pielgrzym szedł z ufnością, że ktoś przyjmie go na nocleg. Wielokrotnie nie rezerwował on pokoi w pensjonatach czy hotelach, zdając się na życzliwość ludzką. Miał i momenty zwątpienia ( kilkudniowy pobyt w małym miasteczku gdzieś w Niemczech). <br>		Wędrówkę rozpoczął z Kaliningradu (dawnego Królewca) przy grobie słynnego filozofa (Kamiński sam jest filozofem; ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim na wydziale filozofii). Miejsce to nazwał Biegunem Rozumu. I stąd, wędrując poprzez Rosję, Polskę, Niemcy, Belgię, Francję i Hiszpanię (wariant Camino Frances) zmierzał trasą ponad 4000 kilometrów do Bieguna Wiary, jak nazywał grób świętego Jakuba Apostoła. Na kartach swojej książki (ukazał się również film dokumentalny w reżyserii Jana Czarlewskiego "Pielgrzym", pokazujący drogę Marka Kamińskiego) będącej raczej zbiorem luźnych refleksji filozoficznych, przemyśleń niż typowym przewodnikiem (z mapami, wytyczonymi trasami, noclegami, ciekawymi miejscami itp.) autor dokonuje analizy własnego życia. Pisze w książce min. o doświadczeniu samotności drogi, doświadczeniu zaufania napotkanym w drodze ludziom (pierwszych pielgrzymów Kamiński spotyka dopiero we Francji). Kolejne rozdziały to zapis cierpień fizycznych (Kamiński szedł bardzo długie, często niemal pięćdziesięciokilometrowe odcinki), samotności w drodze, tęsknoty za najbliższymi. Podróżnik wyszedł z założenia, że będzie niczym średniowieczny pielgrzym szedł z ufnością, że ktoś przyjmie go na nocleg. Wielokrotnie nie rezerwował on pokoi w pensjonatach czy hotelach, zdając się na życzliwość ludzką. Miał i momenty zwątpienia (kilkudniowy pobyt w małym miasteczku gdzieś w Niemczech). <br>
	Dla wielu czytelników książka Kamińskiego to pierwsza lektura o Camino. Jak magnes przyciąga nazwisko znanego zewsząd podróżnika, który nawet podczas swojego Camino, spotykał się z ludźmi na różnorakich spotkaniach organizowanych przeważnie wieczorem, po dojściu do końca danego etapu. Kamiński miał spotkania zarówno na poważnych uniwersytetach z ludźmi nauki jak i z więźniami zakładach karnych! <br>		Dla wielu czytelników książka Kamińskiego to pierwsza lektura o Camino. Jak magnes przyciąga nazwisko znanego zewsząd podróżnika, który nawet podczas swojego Camino, spotykał się z ludźmi na różnorakich spotkaniach organizowanych przeważnie wieczorem, po dojściu do końca danego etapu. Kamiński miał spotkania zarówno na poważnych uniwersytetach z ludźmi nauki, jak i z więźniami zakładach karnych! <br>
	Książka jest wydana w bardzo dobrej szacie graficznej, z przejrzystymi fotografiami. Dostępna jest również jako e-book. Jednakże odnoszę wrażenie, że za dużo w niej Marka Kamińskiego (który wyskakuje z większości sztucznie upozowanych zdjęć, nawet tego z Papieżem Franciszkiem), za dużo słów: "mój projekt", "nasza wyprawa", za dużo rzeczywistości około projektowej: spotkań, briefingów, stron internetowych (na stronie 3biegun.kaminski.pl można było śledzić, gdzie dokładnie jest w danym momencie słynny podróżnik), a za mało tej "zwyczajności caminowej". Marek Kamiński nie pobił tym razem żadnego rekordu odległości, nie był ani pierwszym, ani ostatnim podróżnikiem na jakubowej trasie. Odniosłem wrażenie i to zarówno czytając książkę, jak i oglądając film, że słynny podróżnik, człowiek, który jako pierwszy stał na dwóch biegunach w jednym roku, jest bardzo nieszczęśliwy i tak naprawdę sam nie wie, czego chce od Camino de Santiago: sławy, organizacji kolejnego projektu, zaliczenia trasy, pobytu w Santiago (nie wiem czy Kamiński miał świadomość, że nie każdy pielgrzym dostąpi tylu zaszczytów w Santiago de Compostela co on). Szczególnie jest to widoczne w filmie Jana Czarlewskiego. Tym niemniej książka "Trzeci Biegun" spełnia w naszym kraju podobne zadania co książki Hape Kerkelinga w Niemczech, Shirley ~~M'Clane~~ w USA czy Paulo Coelho w krajach latynoamerykańskich. Oto bowiem osoba medialna idzie na Camino de Santiago, przeżywa wzloty i upadki, w jakimś sensie propaguje idee jakubowej pielgrzymki i tym robi dobrą reklamę Camino de Santiago. Może to jest właśnie największy walor książki "Trzeci Biegun"?		Książka jest wydana w bardzo dobrej szacie graficznej, z przejrzystymi fotografiami. Dostępna jest również jako e-book. Jednakże odnoszę wrażenie, że za dużo w niej Marka Kamińskiego (który wyskakuje z większości sztucznie upozowanych zdjęć, nawet tego z Papieżem Franciszkiem), za dużo słów: "mój projekt", "nasza wyprawa", za dużo rzeczywistości około projektowej: spotkań, briefingów, stron internetowych (na stronie 3biegun.kaminski.pl można było śledzić, gdzie dokładnie jest w danym momencie słynny podróżnik), a za mało tej "zwyczajności caminowej". Marek Kamiński nie pobił tym razem żadnego rekordu odległości, nie był ani pierwszym, ani ostatnim podróżnikiem na jakubowej trasie. Odniosłem wrażenie i to zarówno czytając książkę, jak i oglądając film, że słynny podróżnik, człowiek, który jako pierwszy stał na dwóch biegunach w jednym roku, jest bardzo nieszczęśliwy i tak naprawdę sam nie wie, czego chce od Camino de Santiago: sławy, organizacji kolejnego projektu, zaliczenia trasy, pobytu w Santiago (nie wiem, czy Kamiński miał świadomość, że nie każdy pielgrzym dostąpi tylu zaszczytów w Santiago de Compostela, co on). Szczególnie jest to widoczne w filmie Jana Czarlewskiego. Tym niemniej książka "Trzeci Biegun" spełnia w naszym kraju podobne zadania co książki Hape Kerkelinga w Niemczech, Shirley MacLaine w USA czy Paulo Coelho w krajach latynoamerykańskich. Oto bowiem osoba medialna idzie na Camino de Santiago, przeżywa wzloty i upadki, w jakimś sensie propaguje idee jakubowej pielgrzymki i tym robi dobrą reklamę Camino de Santiago. Może to jest właśnie największy walor książki "Trzeci Biegun"?

	<br>		<br>
	''Recenzował: dr. Maciej Samolej''.		''Recenzował: dr Maciej Samolej''.
	[[Kategoria: Recenzje]]		[[Kategoria: Recenzje]]

PielgrzymDD: ed

2020-06-06T10:39:18Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:39, 6 cze 2020
Linia 17:		Linia 17:
	\|gatunek \|\|relacja z pielgrzymowania,		\|gatunek \|\|relacja z pielgrzymowania,
	\|}		\|}
	Książka była szeroko komentowana na różnych forach internetowych oraz stronach poświęconych Camino de Santiago ( ~~powstałą~~ również osobna strona internetowa: 3biegun.kaminski.pl.Marek Kamiński, polarnik, jako pierwszy w historii człowiek, który zdobył oba bieguny ziemi (północny i południowy) w jednym roku, tematyką Camino de Santiago interesował się, jak sam przyznaje na kartach książki od bardzo dawna.Pierwszy raz w Santiago de Compostela podróżnik był na przełomie roku 1998 roku. Później ze względu na wyprawy podróżnicze, zwłaszcza te z niepełnosprawnym nastolatkiem Janem Melą, ~~pielgrzymoanie~~ do Santiago de Compostela Kamiński odkładał na później. W końcu jednak, historia Europy, jej aktualna kondycja obyczajowo-kulturalna, zmiany spowodowane migracją ludności spoza kontynentu sprawiły, że Kamiński postanowił przejść drogę do świętego Jakuba specyficzny dla siebie sposób. Nazwał tę wyprawę "Trzeci Biegun". Wędrówkę rozpoczął z Kaliningradu ( dawnego Królewca) przy grobie słynnego filozofa (Kamiński sam jest filozofem; ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim na wydziale filozofii).Miejsce to nazwał Biegunem Rozumu. I stąd, wędrując poprzez Rosję, Polskę, Niemcy, Belgię, Francję i Hiszpanię ( wariant ~~camino frances~~)zmierzał trasą ponad 4000 kilometrów do Bieguna Wiary, jak nazywał grób świętego Jakuba Apostoła. Na kartach swojej książki (ukazał się również film dokumentalny w reżyserii Jana Czarlewskiego "Pielgrzym", pokazujący drogę Marka Kamińskiego) będącej raczej zbiorem luźnych refleksji filzoficznych, przemyśleń niż typowym przewodnikiem (z mapami, wytycznonymi trasami, noclegami, ciekawymi miejscami itp.) autor dokonuje analizy własnego życia. Pisze w książce min. o doświadczeniu samotności drogi, doświadczeniu zaufania napotkanym w drodze ludziom (pierwszych pielgrzymów Kamiński spotyka dopiero we Francji). Kolejne rozdziały to zapis cierpień fizycznych ( Kamiński szedł bardzo długie, często niemal pięćdziesięciokilometrowe odcinki), samotności w drodze, tęsknoty za ~~najblższymi~~. Podróżnik wyszedł z założenia, że będzie niczym średniowieczny pielgrzym szedł z ufnością, że ktoś przyjmie go na nocleg. Wielokrotnie nie rezerwował on pokoi w pensjonatach czy hotelach, zdając się na życzliwość ludzką. Miał i momenty zwątpienia ( kilkudniowy pobyt w małym miasteczku gdzieś w Niemczech). Dla wielu czytelników książka Kamińskiego to pierwsza lektura o Camino. Jak ~~magnez~~ przyciąga nazwisko znanego zewsząd podróżnika, który nawet ~~podzcas~~ swojego Camino, spotykał się z ludźmi na różnorakich spotkaniach organizowanych przeważnie wieczorem, po dojściu do końca danego etapu. Kamiński ~~mał~~ spotkania zarówno na poważnych uniwersytetach z ludźmi nauki jak i z więźniami zakładach karnych! Książka jest wydana w bardzo dobrej szacie ~~gaficznej~~, z przejrzystymi fotografiami. Dostępna jest również jako e-book. Jednakże odnoszę wrażenie, że za dużo w niej Marka Kamińskiego ( który wyskakuje z większości sztucznie upozowanych zdjęć, nawet tego z Papieżem Franciszkiem), za dużo słów: "mój projekt", "nasza wyprawa", za dużo rzeczywistości około projektowej: spotkań, briefingów, stron internetowych (na stronie 3biegun.kaminski.pl można było śledzić, gdzie dokładnie jest w danym momencie słynny podróżnik)		Książka była szeroko komentowana na różnych forach internetowych oraz stronach poświęconych Camino de Santiago (powstała również osobna strona internetowa: 3biegun.kaminski.pl. Marek Kamiński, polarnik, jako pierwszy w historii człowiek, który zdobył oba bieguny ziemi (północny i południowy) w jednym roku, tematyką Camino de Santiago interesował się, jak sam przyznaje na kartach książki od bardzo dawna. Pierwszy raz w Santiago de Compostela podróżnik był na przełomie roku 1998 roku. Później ze względu na wyprawy podróżnicze, zwłaszcza te z niepełnosprawnym nastolatkiem Janem Melą, pielgrzymowanie do Santiago de Compostela Kamiński odkładał na później. W końcu jednak, historia Europy, jej aktualna kondycja obyczajowo-kulturalna, zmiany spowodowane migracją ludności spoza kontynentu sprawiły, że Kamiński postanowił przejść drogę do świętego Jakuba specyficzny dla siebie sposób. Nazwał tę wyprawę "Trzeci Biegun". <br>
	~~[[Kategoria: Relacje z drogi]]~~ a za mało tej "zwyczajności caminowej". Marek Kamiński nie pobił tym razem żadnego rekordu odległości, nie był ani pierwszym, ani ostatnim podróżnikiem na jakubowej trasie. Odniosłem wrażenie i to zarówno czytając książkę, jak i oglądając film, że słynny podróżnik, człowiek, który jako pierwszy stał na dwóch biegunach w jednym roku, jest bardzo nieszczęśliwy i tak naprawdę sam nie wie, czego chce od Camino de Santiago: sławy, organizacji kolejnego projektu, zaliczenia trasy, pobytu w Santiago (nie wiem czy Kamiński miał świadomość, że nie każdy pielgrzym dostąpi tylu zaszczytów w Santiago de Compostela co on). Szczególnie jest to widoczne w filmie Jana Czarlewskiego. Tym niemniej książka "Trzeci Biegun" spełnia w naszym kraju podobne zadania co książki Hape Kerkelinga w Niemczech, Shirley M'Clane w USA czy Paulo Coelho w krajach latynoamerykańskich. Oto bowiem osoba medialna idzie na Camino de Santiago, przeżywa wzloty i upadki, w jakimś sensie propaguje idee jakubowej pielgrzymki i tym robi dobrą reklamę Camino de Santiago. Może to jest właśnie największy walor książki "Trzeci Biegun"?		Wędrówkę rozpoczął z Kaliningradu (dawnego Królewca) przy grobie słynnego filozofa (Kamiński sam jest filozofem; ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim na wydziale filozofii). Miejsce to nazwał Biegunem Rozumu. I stąd, wędrując poprzez Rosję, Polskę, Niemcy, Belgię, Francję i Hiszpanię (wariant Camino Frances) zmierzał trasą ponad 4000 kilometrów do Bieguna Wiary, jak nazywał grób świętego Jakuba Apostoła. Na kartach swojej książki (ukazał się również film dokumentalny w reżyserii Jana Czarlewskiego "Pielgrzym", pokazujący drogę Marka Kamińskiego) będącej raczej zbiorem luźnych refleksji filzoficznych, przemyśleń niż typowym przewodnikiem (z mapami, wytycznonymi trasami, noclegami, ciekawymi miejscami itp.) autor dokonuje analizy własnego życia. Pisze w książce min. o doświadczeniu samotności drogi, doświadczeniu zaufania napotkanym w drodze ludziom (pierwszych pielgrzymów Kamiński spotyka dopiero we Francji). Kolejne rozdziały to zapis cierpień fizycznych ( Kamiński szedł bardzo długie, często niemal pięćdziesięciokilometrowe odcinki), samotności w drodze, tęsknoty za najbliższymi. Podróżnik wyszedł z założenia, że będzie niczym średniowieczny pielgrzym szedł z ufnością, że ktoś przyjmie go na nocleg. Wielokrotnie nie rezerwował on pokoi w pensjonatach czy hotelach, zdając się na życzliwość ludzką. Miał i momenty zwątpienia ( kilkudniowy pobyt w małym miasteczku gdzieś w Niemczech). <br>
			Dla wielu czytelników książka Kamińskiego to pierwsza lektura o Camino. Jak magnes przyciąga nazwisko znanego zewsząd podróżnika, który nawet podczas swojego Camino, spotykał się z ludźmi na różnorakich spotkaniach organizowanych przeważnie wieczorem, po dojściu do końca danego etapu. Kamiński miał spotkania zarówno na poważnych uniwersytetach z ludźmi nauki jak i z więźniami zakładach karnych! <br>
			Książka jest wydana w bardzo dobrej szacie graficznej, z przejrzystymi fotografiami. Dostępna jest również jako e-book. Jednakże odnoszę wrażenie, że za dużo w niej Marka Kamińskiego (który wyskakuje z większości sztucznie upozowanych zdjęć, nawet tego z Papieżem Franciszkiem), za dużo słów: "mój projekt", "nasza wyprawa", za dużo rzeczywistości około projektowej: spotkań, briefingów, stron internetowych (na stronie 3biegun.kaminski.pl można było śledzić, gdzie dokładnie jest w danym momencie słynny podróżnik), a za mało tej "zwyczajności caminowej". Marek Kamiński nie pobił tym razem żadnego rekordu odległości, nie był ani pierwszym, ani ostatnim podróżnikiem na jakubowej trasie. Odniosłem wrażenie i to zarówno czytając książkę, jak i oglądając film, że słynny podróżnik, człowiek, który jako pierwszy stał na dwóch biegunach w jednym roku, jest bardzo nieszczęśliwy i tak naprawdę sam nie wie, czego chce od Camino de Santiago: sławy, organizacji kolejnego projektu, zaliczenia trasy, pobytu w Santiago (nie wiem czy Kamiński miał świadomość, że nie każdy pielgrzym dostąpi tylu zaszczytów w Santiago de Compostela co on). Szczególnie jest to widoczne w filmie Jana Czarlewskiego. Tym niemniej książka "Trzeci Biegun" spełnia w naszym kraju podobne zadania co książki Hape Kerkelinga w Niemczech, Shirley M'Clane w USA czy Paulo Coelho w krajach latynoamerykańskich. Oto bowiem osoba medialna idzie na Camino de Santiago, przeżywa wzloty i upadki, w jakimś sensie propaguje idee jakubowej pielgrzymki i tym robi dobrą reklamę Camino de Santiago. Może to jest właśnie największy walor książki "Trzeci Biegun"?

			<br>
			''Recenzował: dr. Maciej Samolej''.
			[[Kategoria: Recenzje]]

PielgrzymDD: PielgrzymDD przeniósł stronę Trzeci biegun do ''Trzeci biegun'' (recenzja): edycja nowej strony

2020-06-06T10:33:17Z

PielgrzymDD przeniósł stronę Trzeci biegun do ''Trzeci biegun'' (recenzja): edycja nowej strony

← poprzednia wersja	Wersja z 10:33, 6 cze 2020
(Brak różnic)

DrMaciejSamolej o 11:37, 26 mar 2019

2019-03-26T11:37:44Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:37, 26 mar 2019
Linia 1:		Linia 1:
	Książka '''Trzeci biegun''' jest relacją z pielgrzymowania [[Marek Kamiński\| Marka Kamińskiego]] na szlaku z Królewca do Santiago w roku~~....~~ . <br>		Książka '''Trzeci biegun''' jest relacją z pielgrzymowania [[Marek Kamiński\| Marka Kamińskiego]] na szlaku z Królewca do Santiago w roku 2015 w ramach projektu organizowanego przez Fundacja Marka Kamińskiego [tu chyba powinnien być ODNOŚNIK DO FUNDACJI]"Trzeci Biegun" . <br>
	{\| class="wikitable" style="float:right; margin-left: 10px;"		{\| class="wikitable" style="float:right; margin-left: 10px;"
	! colspan="2"\| <big> Trzeci biegun </big>		! colspan="2"\| <big> Trzeci biegun </big>
Linia 15:		Linia 15:
	\|objętość\|\| 288 str		\|objętość\|\| 288 str
	\|-		\|-
	\|gatunek \|\|relacja z pielgrzymowania		\|gatunek \|\|relacja z pielgrzymowania,
	\|}		\|}
	~~Tu miejsce~~ na ~~wpisanie~~ tego, ~~co potrzeba~~. ~~<br>~~		Książka była szeroko komentowana na różnych forach internetowych oraz stronach poświęconych Camino de Santiago ( powstałą również osobna strona internetowa: 3biegun.kaminski.pl.Marek Kamiński, polarnik, jako pierwszy w historii człowiek, który zdobył oba bieguny ziemi (północny i południowy) w jednym roku, tematyką Camino de Santiago interesował się, jak sam przyznaje na kartach książki od bardzo dawna.Pierwszy raz w Santiago de Compostela podróżnik był na przełomie roku 1998 roku. Później ze względu na wyprawy podróżnicze, zwłaszcza te z niepełnosprawnym nastolatkiem Janem Melą, pielgrzymoanie do Santiago de Compostela Kamiński odkładał na później. W końcu jednak, historia Europy, jej aktualna kondycja obyczajowo-kulturalna, zmiany spowodowane migracją ludności spoza kontynentu sprawiły, że Kamiński postanowił przejść drogę do świętego Jakuba specyficzny dla siebie sposób. Nazwał tę wyprawę "Trzeci Biegun". Wędrówkę rozpoczął z Kaliningradu ( dawnego Królewca) przy grobie słynnego filozofa (Kamiński sam jest filozofem; ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim na wydziale filozofii).Miejsce to nazwał Biegunem Rozumu. I stąd, wędrując poprzez Rosję, Polskę, Niemcy, Belgię, Francję i Hiszpanię ( wariant camino frances)zmierzał trasą ponad 4000 kilometrów do Bieguna Wiary, jak nazywał grób świętego Jakuba Apostoła. Na kartach swojej książki (ukazał się również film dokumentalny w reżyserii Jana Czarlewskiego "Pielgrzym", pokazujący drogę Marka Kamińskiego) będącej raczej zbiorem luźnych refleksji filzoficznych, przemyśleń niż typowym przewodnikiem (z mapami, wytycznonymi trasami, noclegami, ciekawymi miejscami itp.) autor dokonuje analizy własnego życia. Pisze w książce min. o doświadczeniu samotności drogi, doświadczeniu zaufania napotkanym w drodze ludziom (pierwszych pielgrzymów Kamiński spotyka dopiero we Francji). Kolejne rozdziały to zapis cierpień fizycznych ( Kamiński szedł bardzo długie, często niemal pięćdziesięciokilometrowe odcinki), samotności w drodze, tęsknoty za najblższymi. Podróżnik wyszedł z założenia, że będzie niczym średniowieczny pielgrzym szedł z ufnością, że ktoś przyjmie go na nocleg. Wielokrotnie nie rezerwował on pokoi w pensjonatach czy hotelach, zdając się na życzliwość ludzką. Miał i momenty zwątpienia ( kilkudniowy pobyt w małym miasteczku gdzieś w Niemczech). Dla wielu czytelników książka Kamińskiego to pierwsza lektura o Camino. Jak magnez przyciąga nazwisko znanego zewsząd podróżnika, który nawet podzcas swojego Camino, spotykał się z ludźmi na różnorakich spotkaniach organizowanych przeważnie wieczorem, po dojściu do końca danego etapu. Kamiński mał spotkania zarówno na poważnych uniwersytetach z ludźmi nauki jak i z więźniami zakładach karnych! Książka jest wydana w bardzo dobrej szacie gaficznej, z przejrzystymi fotografiami. Dostępna jest również jako e-book. Jednakże odnoszę wrażenie, że za dużo w niej Marka Kamińskiego ( który wyskakuje z większości sztucznie upozowanych zdjęć, nawet tego z Papieżem Franciszkiem), za dużo słów: "mój projekt", "nasza wyprawa", za dużo rzeczywistości około projektowej: spotkań, briefingów, stron internetowych (na stronie 3biegun.kaminski.pl można było śledzić, gdzie dokładnie jest w danym momencie słynny podróżnik)
	[[Kategoria: Relacje z drogi]]		[[Kategoria: Relacje z drogi]] a za mało tej "zwyczajności caminowej". Marek Kamiński nie pobił tym razem żadnego rekordu odległości, nie był ani pierwszym, ani ostatnim podróżnikiem na jakubowej trasie. Odniosłem wrażenie i to zarówno czytając książkę, jak i oglądając film, że słynny podróżnik, człowiek, który jako pierwszy stał na dwóch biegunach w jednym roku, jest bardzo nieszczęśliwy i tak naprawdę sam nie wie, czego chce od Camino de Santiago: sławy, organizacji kolejnego projektu, zaliczenia trasy, pobytu w Santiago (nie wiem czy Kamiński miał świadomość, że nie każdy pielgrzym dostąpi tylu zaszczytów w Santiago de Compostela co on). Szczególnie jest to widoczne w filmie Jana Czarlewskiego. Tym niemniej książka "Trzeci Biegun" spełnia w naszym kraju podobne zadania co książki Hape Kerkelinga w Niemczech, Shirley M'Clane w USA czy Paulo Coelho w krajach latynoamerykańskich. Oto bowiem osoba medialna idzie na Camino de Santiago, przeżywa wzloty i upadki, w jakimś sensie propaguje idee jakubowej pielgrzymki i tym robi dobrą reklamę Camino de Santiago. Może to jest właśnie największy walor książki "Trzeci Biegun"?

DrMaciejSamolej: + dane

2019-03-19T23:00:41Z

+ dane

← poprzednia wersja		Wersja z 23:00, 19 mar 2019
Linia 11:		Linia 11:
	\|ISBN \|\| 978-83-268-2395-4		\|ISBN \|\| 978-83-268-2395-4
	\|-		\|-
	\|format \|\| ? cm		\|format \|\| 22 cm
	\|-		\|-
	\|objętość\|\| > str		\|objętość\|\| 288 str
	\|-		\|-
	\|gatunek \|\|		\|gatunek \|\|relacja z pielgrzymowania
	\|}		\|}
	Tu miejsce na wpisanie tego, co potrzeba. <br>		Tu miejsce na wpisanie tego, co potrzeba. <br>
	[[Kategoria: Relacje z drogi]]		[[Kategoria: Relacje z drogi]]

PielgrzymDD: + styl oblewanie tekstem

2019-03-19T22:48:10Z

+ styl oblewanie tekstem

← poprzednia wersja		Wersja z 22:48, 19 mar 2019
Linia 1:		Linia 1:
	Książka Trzeci biegun jest relacją z pielgrzymowania [[Marek Kamiński\| Marka Kamińskiego]] na szlaku z Królewca do Santiago w roku.... . <br>		Książka '''Trzeci biegun''' jest relacją z pielgrzymowania [[Marek Kamiński\| Marka Kamińskiego]] na szlaku z Królewca do Santiago w roku.... . <br>
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable" style="float:right; margin-left: 10px;"
	! colspan="2"\| <big> Trzeci biegun </big>		! colspan="2"\| <big> Trzeci biegun </big>
	\|-		\|-

PielgrzymDD: popr

2019-03-19T22:13:23Z

popr

← poprzednia wersja		Wersja z 22:13, 19 mar 2019
Linia 18:		Linia 18:
	\|}		\|}
	Tu miejsce na wpisanie tego, co potrzeba. <br>		Tu miejsce na wpisanie tego, co potrzeba. <br>
	[[:Kategoria: Relacje z drogi]]		[[Kategoria: Relacje z drogi]]

PielgrzymDD: nowa strona

2019-03-19T22:11:51Z

nowa strona

Nowa strona

Książka Trzeci biegun jest relacją z pielgrzymowania [[Marek Kamiński| Marka Kamińskiego]] na szlaku z Królewca do Santiago w roku.... . <br>
{| class="wikitable"
! colspan="2"| <big> Trzeci biegun </big>
|-
|autor || [[Marek Kamiński]]
|-
|wydawnictwo || Agora
|-
|wydanie || Warszawa 2016
|-
|ISBN || 978-83-268-2395-4
|-
|format || ? cm
|-
|objętość|| > str
|-
|gatunek ||
|}
Tu miejsce na wpisanie tego, co potrzeba. <br>
[[:Kategoria: Relacje z drogi]]